Nerede yardıma ihtiyacı olan biri varsa orada mutlaka yardım edecek biri var mıdır? İnançlı insanlar umarım bu soruya ''Allah her zaman muhtacı gören ve muhtaçlığını giderendir'' diye karşılık verir. Ben de inançlı bilirim kendimi.. Peki annem karşımda ''bıçağı al ve kalbime batır, öleyim'' dediğinde neye inanmalıyım? Annemin acısını giderecek sahip olduğum hiçbir şey -sayıyla 0- yokken. İntihar etmesine izin verecek kadar inancımı elimden bırakmamışken. Belki de bazen, bazı insanlar bu sebepten çekip gidiyor. Hep çekip gidenin bıraktıklarından dinledik gideni. Gidenden dinlemedik neden gittiğini.

Elimden hiçbir şeyin gelmediğini bana hatırlatan annemi görmeyi istememek evrimsel ahlak kurallarına hizmet eder mi? İnsanlığın gereklerini düşünürsek ne kadar vicdansızca yapılan bir davranış olurdu. Sahi insan davranışları. Hayatım boyunca üzerine düşünmeyi seçtiğim alan. İnsan neyi neden yapar sorusunun peşinden koşturup durmayı kendim istedim. Peki bir anne, tırnağına zarar gelmesini istemediği çocuğundan kendisine sonsuz zararı vermesini neden ister?
''İzin ver de şu bileğimi bıçakla keseyim dayanamıyorum artık.''
''Hayır anne, yalnızca ecelinle ölebilirsin.''